نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

  نفوذ هوای سرد و فعالیت سامانه بارشی که طی روزهای اخیر شهرستان را تحت تاثیر قرار داده بود، از دیروز...

موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

  دنبال خبری کهنه بودم که خبر دیگری هم به چشم آمد. اشاره به این دارد که موسیقی عاشیقی توسط کشور آذ...

در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

چند روز است که خیابان های اهر ارشد هر روزه خود را نمی بیند و صدایش را نمی شنود. ارشد یوسف نژاد روزنا...

فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

حجت الاسلام سید حجت سیدی صبح امروز سه شنبه هم زمان با سالرزو صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی(ره) م...

رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

  رضا علیزاده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در تبریز، با اشاره به ترکیب هیئت‌رئیسه دائم مجلس دهم، اظه...

  • نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

    جمعه ، 7 آبان 1395 ، 06:33
  • شرکت ملی مس در جهت عکس تحقق اقتصاد مقاومتی گام بر می‌دارد

    سه شنبه ، 26 مرداد 1395 ، 12:32
  • موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

    شنبه ، 19 تیر 1395 ، 06:35
  • در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 05:00
  • فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 04:54
  • رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:09
  • مرگ موتورسوار در برخورد با ال 90 در سه‌راهی گزانبند در جاده ورزقان –خاروانا

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:04

 

آيت‌الله مدني تبريزي درگذشت

 مباحث دینی و مذهبی و گفت و گو در مورد فضایل اخلاقی و علمی علمای دین، یکی از داغ­ترین و مهم­ترین مباحث مطروحه در خانواده­ی ما بوده و هست. برای همین از همان دوران کودکی، نام اغلب علمای شاخص برخاسته از آبادی­های محال دیزمار را به همراه خاطرات بزرگان فامیل و خانواده شنیده بودم. آیت الله سیدیوسف مدنی خاروانا و حجت الاسلام میرزا نوری طرزم از آن جمله علمایی بودند که هر زمان صحبتی از علما می­شد، حتماً ذکر خیری از ایشان نیز به میان می­آمد. پدرم با حجت الاسلام میرزا نوری طرزم که هم اکنون در قم اقامت دارند، رابطه­ی صمیمانه­ای دارد. یادم هست هر وقت می­شنید، ایشان برای دیدار از اقوام و آشنایان­شان به طرزم آمده­اند، کارش را تعطیل کرده و به ملاقاتش می­شتافت. پدرم خاطرات زیادی از ایشان دارند که بعضی از آنها را بارها شنیده­ام.  

اما در مورد آیت الله سیدیوسف مدنی، پدرم فقط شنیده­هایش را نقل می­کند. فکر کنم اصلاً موفق به دیدار ایشان نشد. اما دایی­ام (حجت الاسلام میرزامحمد استادی)  ایشان را از نزدیک می­شناخت. گویا اولین دیدارشان مربوط می­شد به زمانی که دایی­ام برای تحصیل علوم دینی به مدرسه­ی "حسن پادشاه" تبریز می­روند و ایشان یعنی آیت الله سیدیوسف مدنی خاروانا که از اساتید مدرسه در آن دوره بوده­اند، کمک زیادی به ثبت نام و استقرار  دایی­ام در مدرسه می­نمایند. در هر حال این رشته­ی ارتباط دایی با آیت­الله مدنی هیچ وقت گسسته نشد.

امسال نیز طبق روال هرسال، چند روز از تعطیلات نوروز را در زادگاهم بودم. آخرین روز که می­خواستم به تبریز برگردم، در میدان روستا منتظر مینی­بوس بودم که دیدم دایی­ام از تبریز رسیدند. وقتی از ماشین­اش پیاده شد، چند کتاب از داخل ماشین برداشته و به طرف محل تجمع اهالی روستا که بنده نیز یکی از آنها بودم، راهی شد. برای هر نفر، کتابی هدیه داد. یکی را هم من گرفتم. اولینی چیزی که بر روی کتاب جلب توجه می­کرد، نام آیت الله سیدیوسف مدنی خاروانا بود. آری کتاب، رساله­ی عملیّه­ی ایشان بود. هرچند مقلّد ایشان نیستم، ولی یکی از باارزش­ترین یادگاری­هایی که تا به حال گرفته­ام، همین رساله است.

دیشب، خبر ارتحال آیت­الله مدنی را از تلویزیون شنیدم. تا ظهر امروز هم به اینترنت دسترسی نداشتم. به محض اینکه به اینترنت دست یافتم، دنبال خبر ارتحال این عالم ربانی گشتم. یک خبر در خصوص ارتحال ایشان و زمان تشییع جنازه­اش در قم و سه پیام تسلیت از ریاست محترم مجلس شورای اسلامی و آیات اعظام نوری همدانی و مکارم شیرازی تنها مطالبی بودند که می­شد از طریق آنها، متوجه درگذشت آن بزرگوار شد.

خبر درگذشت ایشان در هیاهوی نتایج انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا چنان گم و گور شد که حتی شاخه­ی استانی خبرگزاری مهر که تحت مدیریت سازمان تبلیغات اسلامی اداره می­شود نیز به خود زحمت درج خبری در این رابطه را نداد، چه برسد به خبرگزاری­های فارس و ایرنا و ایسنا و نصر و اهراب.

 

نگاهی به زندگانی آيت­ الله سيديوسف مدني خاروانا

مشهور به مدنی تبريزي به نقل از سایت خبری شفقنا


 آیت الله­ سیدیوسف مدنی در سال ۱۳۰۷ هجري شمسي در شهر تبريز ديده به جهان گشود.

ايشان حدوداً هشت سال با جدّیت تمام ادبیات عرب را تخصصاً ادامه می دهد تا اینکه خود به تدریس ادبیات می‌پردازد و علوم فقه و اصول را نیز تا کفایت الاصول در شهر تبریز فرا می‌گیرد و از اساتید معروف و نامی آن عصر کسب فیض می‌نماید، به عنوان استاد ادبیات در آن شهر شاگردانی نیز تربیت می‌نماید.

سپس عازم شهر علم و اجتهاد «قم» گردیده و در جوار مقدس کریمه اهل بیت… ادامه تحصیل می دهند و با شروع تحصیل در قم از سطوح عالیه «کفایتین» در محضر اساتید معروف، خود نیز تدریس را ادامه می دهند و در رشته های مختلف علوم دینی شاگردانی تربیت می‌نمایند و از فیوضات تألیفات علوم دینی نیز برخوردار می‌شود و در آن ایّام جوانی شرحی بر مطوّل می‌نویسند که مورد استقبال علما و اساتید قرار می‌گیرد، تا آنجائی که مرحوم حضرت آیت­الله العظمی علامه حاج سیدمحمدحسین طباطبائی صاحب تفسیر شریف «المیزان» تقریظی بر آن مرقوم می‌نویسد که به هیچ تألیف و تصنیفی همچون تقریظی ننوشته اند.

در مدرسه مبارکه حجتیه در همان عصر بر رسائل «فرائد الاصول» مرحوم شیخ اعظم انصاری شرحی می‌نویسد که در هفت جلد جمع آوری می‌شود، و با تألیف این کتاب که مورد استقبال علما و فضلای حوزه قرار می‌گیرد مرحوم حضرت آیت­الله العظمی بروجردی ایشان را مورد عنایت و تشویق قرار داده و از سوی معظم له به ایشان جایزه ای اهداء می‌گردد.

معظم له با عنایت خداوند و توجه حضرت ولی عصر «عجل الله تعالی فرجه الشریف» روز به روز به مدارج عالیه صعود کرده و با همت عالی در محضر مراجع بزرگوار شیعه همچون حضرات آیات عظام بروجردی، محقق داماد و امام خمینی کسب فیض می نمودند و با جدیت مشغول تحصیل و تدریس و تألیف بودند، و در شهر مقدس قم به درجه عالیه اجتهاد نائل گردیدند.

معظم له شاگردان لایق و فاضلی تحویل جامعه می­دهند که بیشتر شاگردان ایشان از اساتید به حساب می‌آیند که با توجه به تربیت ایشان به مدارج عالیه نائل شده اند و به مناصب قضایی راه یافته اند.

 

 احمدحسن نژاد ارزیل