نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

  نفوذ هوای سرد و فعالیت سامانه بارشی که طی روزهای اخیر شهرستان را تحت تاثیر قرار داده بود، از دیروز...

موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

  دنبال خبری کهنه بودم که خبر دیگری هم به چشم آمد. اشاره به این دارد که موسیقی عاشیقی توسط کشور آذ...

در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

چند روز است که خیابان های اهر ارشد هر روزه خود را نمی بیند و صدایش را نمی شنود. ارشد یوسف نژاد روزنا...

فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

حجت الاسلام سید حجت سیدی صبح امروز سه شنبه هم زمان با سالرزو صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی(ره) م...

رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

  رضا علیزاده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در تبریز، با اشاره به ترکیب هیئت‌رئیسه دائم مجلس دهم، اظه...

  • نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

    جمعه ، 7 آبان 1395 ، 06:33
  • شرکت ملی مس در جهت عکس تحقق اقتصاد مقاومتی گام بر می‌دارد

    سه شنبه ، 26 مرداد 1395 ، 12:32
  • موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

    شنبه ، 19 تیر 1395 ، 06:35
  • در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 05:00
  • فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 04:54
  • رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:09
  • مرگ موتورسوار در برخورد با ال 90 در سه‌راهی گزانبند در جاده ورزقان –خاروانا

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:04
 


ورزقان شهرستانیست کوهستانی با آب هوایی مطبوع، طبیعتی زیبا و سرشار از منابع طبیعی و معدنی. این شهرستان را می­توان  تبدیل به حیاط خلوت مرکز استان کرد، به شرطی که زیرساخت­های لازم برای توسعه­ی اقتصادی، گردشگری و فرهنگی آن فراهم گردد. شهرستان ورزقان علیرغم وسعت زیادش به دلیل مهاجرت بی­رویه ساکنان آن، جمعیت اندکی دارد، چرا که ساکنان این شهرستان به جهت نبود امکانات رفاهی و منبع درآمد کافی در چند دهه­ی گذشته راهی شهرهای بزرگ استان و کشور شده­اند. این امر تخلیه ده­ها روستای شهرستان از سکنه و کاهش چشمگیر جمعیت مابقی روستاها را در پی داشته است.

محرومیت در این شهرستان به قدری زیاد است که نه تنها روستاهای آن از جمعیت خالی شده­اند بلکه جمعیت دو شهر ورزقان و خاروانا نیز در طی دو دهه­ی گذشته افزایش محسوسی نداشته است. این در حالیست که جمعیت اغلب شهرهای استان در طی دهه­های گذشته چند برابر شده است.

برای نشان دادن میزان محرومیت شهرستان ورزقان ذکر همین نکته کافیست که در این شهرستان غیر از دو معدن مس سونگون و طلای اندریان حتی یک واحد هم کارگاه تولیدی ـ صنعتی وجود ندارد. جالب است بدانید در شهرستانی که مراتعش زبانزد عام و خاص است و سالانه میزبان ده­ها هزار دام عشایری می­باشد حتی یک واحد دامداری صنعتی نیز راه­اندازی نشده است. این شهرستان علیرغم داشتن زمین­های کشاورزی وسیع و حاصلخیز و برخورداری از آب­های روان فراوان از داشتن یک مجتمع کشاورزی مدرن، یک گلخانه­ی متوسط و یا یک مجتمع پرورش ماهی و آبزیان آبرومند محروم است. شهرستان ورزقان با این که چندین اثر تاریخی ارزشمند چون کتیبه­ی سقندیل، خانه­ی امیر ارشد، مسجد جامع خاروانا، امامزاده­ی الله الله کبودگنبد، شهر تاریخی اژدها داشی، قلعه­های تاریخی آغجا قلعه و جوشون، روستای حماملو و مناظر طبیعی زیبایی چون هفت­چشمه، چیچکلی، ییلاقات پیرسقا و خاروانا و آبشار گل­آخور را در خود جای داده است ولی نه یک مسافرخانه دارد، نه یک کمپ گردشگری دارد، نه اداره­ی میراث فرهنگی و گردشگری فعال دارد و نه یک غذاخوری بین راهی.

در یک کلام می­توان گفت به همان میزان که خداوند مواهب و نعمات بی­کرانش را بر این سرزمین ارزانی داشته به همان میزان نیز مسئولان و ساکنانش محرومیت و فقر را برای آن به ارمغان آورده­اند. این شهرستان زیبا و غنی، اینک ضجه می­زند تا شاید گوشی بشنود، دلی به حالش بسوزد و کسی مرهمی بر هزاران درد خفته اش بنهد.

در این میان معلوم نیست مقصر اصلی کیست مسئولین یا مردم؟ اگر مسئولین مقصرند پس چرا مردم آنها را به چالش نمی­کشند؟ و اگر قصور از مردم است چرا زندگی در رنج و مشقت را بر رفاه و آسایش ترجیح می­دهند؟

دیگر دوره و زمان کشاورزی و دامداری سنتی گذشته است، بایستی برای تامین امرار و معاش خانواده دنبال راه و شیوه­های جدید بود. و این وظیفه­ی سترگ برعهده­ی زعمای قوم یعنی مسئولین و مدیران منطقه است. بایستی روستائیان را با ایجاد و راه­اندازی مجتمع­های کوچک صنعتی آشنا کرد. باید به آنها روش­های مدرن تولید محصولات کشاورزی و دامی را آموزش داد. روستائیان بایستی روش صحیح پروش ماهیان و آبزیان، قارچ­های خوراکی و کرم ابریشم را یاد بگیرند. آنها بایستی با روش­های جدید پرورش زنبور عسل آشنا شوند. آنها بایستی راه­های افزایش تولید محصولات باغی، زراعی و دامی را آموزش ببینند. آنها بایستی بدانند، می­توان با کمترین میزان سرمایه­گذاری یک منبع درآمد همیشگی ایجاد کرد. آنها بایستی بدانند که از طریق تولید صنایع دستی، بسته­بندی گیاهان دارویی، ایجاد غذاخوری­های بین­راهی کوچک در روستاها و مناطق هدف گردشگری شهرستان و بکارگیری اصول علمی در باغداری و کشاورزی می­توانند یک شغل پردرآمد و زندگی ایده­آل داشته باشند. و این کاریست که بایستی مسئولین و مدیران شهرستان در انجام آن پیشقدم شوند. مسئولین منطقه بایستی دلسوزی بیشتری از خود نشان دهند. آنها بایستی به جای جلوس بر صندلی ریاست و چرت زدن در پشت آن اندکی به خود تکان دهند و به همراه کارشناسان ادارات متبوعه­شان راهی روستاها شوند تا از نزدیک با پتانسیل و استعداد تک تک روستاها آشنا شوند و آنگاه با ارایه­ی برنامه­ها و طرح­های مدون، راه را برای توسعه­ی روستاها هموار سازند. هرچند این کاری سخت و دشوار است ولی تنها راه فرار از نابودی روستاهاست. تنها راهیست که می­تواند غبار محرومیت از چهره­ی روستاهای شهرستان زدوده و روستاییان را برای ماندن در روستاها مصمم سازد. به نظر می­رسد فلسفه­ی وجودی ایجاد ادارات و نهادهای طویل و درازی چون جهادکشاورزی، آموزش فنی و حرفه­ای، میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، کمیته­ی امداد امام خمینی(ره) و بسیاری دیگر از ادارات همین است، یعنی ارتقای سطح درآمد شهروندان به منظور ایجاد رفاه و آسایش برای آنها از طریق آموزش راه­های صحیح تولید.

 احمد حسن­نژاد