نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

  نفوذ هوای سرد و فعالیت سامانه بارشی که طی روزهای اخیر شهرستان را تحت تاثیر قرار داده بود، از دیروز...

موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

  دنبال خبری کهنه بودم که خبر دیگری هم به چشم آمد. اشاره به این دارد که موسیقی عاشیقی توسط کشور آذ...

در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

چند روز است که خیابان های اهر ارشد هر روزه خود را نمی بیند و صدایش را نمی شنود. ارشد یوسف نژاد روزنا...

فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

حجت الاسلام سید حجت سیدی صبح امروز سه شنبه هم زمان با سالرزو صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی(ره) م...

رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

  رضا علیزاده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در تبریز، با اشاره به ترکیب هیئت‌رئیسه دائم مجلس دهم، اظه...

  • نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

    جمعه ، 7 آبان 1395 ، 06:33
  • شرکت ملی مس در جهت عکس تحقق اقتصاد مقاومتی گام بر می‌دارد

    سه شنبه ، 26 مرداد 1395 ، 12:32
  • موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

    شنبه ، 19 تیر 1395 ، 06:35
  • در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 05:00
  • فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 04:54
  • رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:09
  • مرگ موتورسوار در برخورد با ال 90 در سه‌راهی گزانبند در جاده ورزقان –خاروانا

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:04

 

 سالگشت رحلت شهریار و «‌ روز شعر و ادب فارسی » که می رسد، همایشی برگزار می شود و چند مقاله و یادداشت در جراید مکتوب و مجازی منتشر می شوند، ‌اما در این خصوص که چرا « شعر» در زندگی مردم ما حضور کمرنگی دارد، فکر اساسی نمی شود و راهکار ارائه نمی گردد و گام عملی برداشته نمی شود. ناگفته نماند که اگر قرار است «روز»ی برای «‌ شعر و ادب » کنار بگذاریم، این روز باید با عنوان « شعر و ادب» نامیده شود چرا که شعر و ادب ایران زمین که محدود در زبان فارسی نیست و هر یک از زبان های رایج در این سرزمین شعر و ادب دارد.
نام گذاری روز شعر و ادب فارسی در سالروز درگذشت استاد شهریار و سالگشت چنین مناسبتی باعث می شود که پیش و پس از آن برنامه ها و حرف و حدیث هایی در باب شهریارشناسی ظهور یابند و در آذربایجان به ویژه بر اثر منظوم و منظومه ی او یعنی « حیدربابایه سلام » نیم نگاهی صورت گیرد. در این مورد بخصوص نیز، هنوز گام های عملی و راهکارهای کارشناسانه مبنی بر آشنایی بیشتر عامه ی مردم با این اثر گرانسنگ برداشته نمی شود.
پایه ی ادبیات آذربایجان در ادبیات شفاهی و به ویژه عاشیقی است و بایاتی را می توان مردمی ترین و خالص و خالصانه ترین شعر در این ادبیات نام نهاد. علی رغم افول شعر ،‌ هنوز بایاتی و ادبیات عاشیقی در این سرزمین جان دارد و نزد مردم و حیات آن ها در جریان است. برای احیای جایگاه شعر در جامعه باید از نزدیک ترین ادب به مردم بهره جُست و به ویژه درس ادبیات زبان ترکی در برنامه درسی ادبیات آموزش و پرورش تعریف و عملی شود.
در خصوص « حیدربابایه سلام» در مقدمه ی کتاب « گوی ارخج » که نظیره ای بر حیدربابایه سلام است ( چاپ سال ۱۳۸۹) و اثر «‌صولت عطالو»ست، پیشنهاد تعریف جایزه ی « حیدربابا » را مطرح کردم که سالانه برگزار و به آثار مهمی که در مکتب ادبی حیدریابایه سلام خلق و منتشر شده اند، اعطا گردد.
در آن مقدمه از شکل گیری موج دوم نظیره سرایی بر « حیدربابایه سلام» سخن به میان آورده و مجموعه نظیره ها را با عنوان حیدربابانامه ها نام برده و نوشتم؛ اگر بایاتی ها که حاملان عزیز ِزیباترین جلوه های زندگی هستند، امروز غیبت معناداری در گفتار ما دارند،‌ باید که آن ها را به زندگی خویش برگردانیم. به نظر می رسد چنین منظومه هایی بهترین راه برای بازسازی نقش شعر در فرهنگ آذری هستند و نهایت سخن این که« سلام » ی دوباره دهیم بر زبان ترکی و فرهنگ غنی آذری و با خلق «حیدربابانامه» ها از هر گوشه ی این خطه ی عزیز فرهنگ عامه ی آن را ثبت و ضبط کنیم.

 

 جعفر خضوعی