نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

  نفوذ هوای سرد و فعالیت سامانه بارشی که طی روزهای اخیر شهرستان را تحت تاثیر قرار داده بود، از دیروز...

موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

  دنبال خبری کهنه بودم که خبر دیگری هم به چشم آمد. اشاره به این دارد که موسیقی عاشیقی توسط کشور آذ...

در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

چند روز است که خیابان های اهر ارشد هر روزه خود را نمی بیند و صدایش را نمی شنود. ارشد یوسف نژاد روزنا...

فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

حجت الاسلام سید حجت سیدی صبح امروز سه شنبه هم زمان با سالرزو صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی(ره) م...

رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

  رضا علیزاده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در تبریز، با اشاره به ترکیب هیئت‌رئیسه دائم مجلس دهم، اظه...

  • نخستین برف پاییزی ورزقان را سفید پوش کرد

    جمعه ، 7 آبان 1395 ، 06:33
  • شرکت ملی مس در جهت عکس تحقق اقتصاد مقاومتی گام بر می‌دارد

    سه شنبه ، 26 مرداد 1395 ، 12:32
  • موسیقی عاشیقی میراث کشور ماست

    شنبه ، 19 تیر 1395 ، 06:35
  • در خیابان های اهر دیگر صدای روزنامه نمی آید

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 05:00
  • فعالیت بیش از ۴۰ مبلغ برای ماه رمضان در ورزقان

    سه شنبه ، 1 تیر 1395 ، 04:54
  • رضا علیزاده نماینده معین مردم اهر و هریس در مجلس دهم انتخاب می‌شود

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:09
  • مرگ موتورسوار در برخورد با ال 90 در سه‌راهی گزانبند در جاده ورزقان –خاروانا

    دوشنبه ، 17 خرداد 1395 ، 05:04

 
الگوهای رفتاری حضرت زهرا(س) در خانواده‏

از مهم‏ترین شیوه‌‏های تعلیم و تربیت، روش الگوگیری است. اسلام هم برای تربیت و تعالی انسان‏ ها، بر این اصل مهم تأکید نمود؛ زیرا شخصیت الگو، به ‏عنوان یک نقطه‏‌ی کانونی در محور رشد و هدایت‏ های اخلاقی تربیتی قرار می‏‌گیرد و در شکل ‏گیری رفتار تربیت شونده، آثار زیادی بر جای می‏ گذارد. به همیت دلیل قرآن کریم الگوهای‏ صحیحی را تعیین نموده و بر پیروی از ایشان سفارش کرده است. از سوی دیگر نیاز به الگو، از نیازهای‏ طبیعی بشر است و انسان را وا می‏دارد تا با در نظر داشتن الگوی مورد نظر، تلاشی هدف دار و آگاهانه برای رسیدن به ویژگی‏ های رفتاری و اخلاقی الگو در پیش گیرد.

قرآن کریم، رسول گرامی اسلام(ص) را الگوی شایسته و اسوه‏‌ی حسنه‏‌ی مؤمنان معرفی کرده است، در این الگوگیری فرقی میان زن و مرد نیست، اما به ‏دلیل خُلق و خوی و مسؤولیت ‏های خاص زنانه، لازم است زنان از جنس خود هم، الگویی داشته باشند تا از نظر پذیرش الگو و روشن شدن مصادیق اسوه پذیری، به راه و رسم و سیره ‌ی ‏اخلاقی و خانوادگی او اقتدا کنند. پیامبر(ص) خود در سخنانش، فاطمه(س) را از وجود خود می‏ داند و بارها در جمع مؤمنین می‏ فرماید: فاطمه(س) پاره‌‏ی تن من است. وجود فاطمه(س) از وجود رسول خدا(ص) جدا نیست و سیره‌‏ی او جلوه‏‌ی دیگری از سیره‏‌ی پیامبر است، پس فاطمه(س)، ادامه‏‌ی راه و سیره‌‏ی رسول خدا(ص) در همه‌‏ی زمینه‏ هاست ازجمله بندگی خدا، تقوا و عبادت، حجاب و عفاف و…، اما آنچه در زندگی کوتاه حضرت، برای اسوه پذیری خاص زنان از ایشان بیشتر مبتلور شده است سیره‌‏ی حضرت، در عرصه‏‌ی خانواده و همسرداری و تربیت فرزندان است. امام باقر(ع) در عظمت و جلالت مادر بزرگوارش فاطمه(س) می‏ فرمایند: لَقد کانت مفروضَه الطاعهِ علی جمیع مَن خلق الله من الجنّ والإنسِ والطیرِ والوحشِ و الانبیاء والملائکه؛ اطاعت فاطمه(س) بر تمام بندگان الهی از جن و انس، پرندگان و حیوانات، پیامبران و ملائکه واجب است. امام زمان هم وجود مقدس حضرت فاطمه(س) را، اسوه‏‌ی نیکوی خویش دانسته و فرموده اند: و فی ابنهِ رسول الله لیَ اسوهٌ حسنهٌ؛ همانا دختر رسول خدا(ص) برای من الگویی شایسته است.

نحوه ولادت حضرت فاطمه(س)

بسیار جالب توجه است. آنچه که برای شیعیان آن حضرت باید مورد توجه قرار گیرد اهمیت مراقبت‏ های لازم قبل از تولد فرزند است. لزوم طهارت روحی و جسمی برای تشکیل نطفه یک فرزند صالح از خصوصیات آشکاربه ‏وجود آمدن یک انسان پاک سرشت والهی است.

حضرت زهرا(س) در رویارویی با ازدواج‏

بینش توحیدی و مرتبه‏‌ی ایمان افراد در تمام زندگی آن‏ها متبلور می ‏شود و هر کس به اندازه‏‌ی معرفت و بندگی‏اش در برابر خدا، رفتار خود را سامان می ‏دهد. در زندگی فاطمه(س)، خدا محوری بیش از هرچیز دیگر به چشم می‏ خورد و در تمام جلوه‌‏های رفتار و گفتار ایشان حضور دارد. تا آن‏جا که در زندگی خانوادگی، تمام تقاضاها و گفتار و رفتارش را با رضایت خدا می‏ سنجید و همواره رضایت خدا را بر رضایت و راحتی خود مقدم می‏ کرد و می‏فرمود: اللّهم إنی اسئلک بما تحب وترضی این اصل مهم در زندگی حضرت زهرا(س) در زمینه‏‌ی ملاک انتخاب همسر، مهریه و جهیزیه نیز دیده می‏ شود. با آن که خود به بالاترین مراحل رشد و تکامل معنوی رسیده بود، به ‏دنبال رهبانیت یا رفاه نبود و ازدواج را در راستای فرمان برداری از پروردگار ضروری می‏ دانست. زمانی که به همسری علی(ع) درآمد و به‏ خاطر فقر ایشان، مورد سرزنش و طعنه‏ی زنان قریش قرار گرفت، بعد از آن که جریان را به عرض پیامبر(ص) رساند، سر به آسمان بلند کرد و فرمود: رضیتُ بما رضی الله و رسوله؛ راضی شدم به آن چه خدا و رسول خدا(ص) به آن‏راضی شدند. در حسن معاشرت با همسر هم رضایت خدا مقدم بود. روزی که علی(ع) از وی پرسید: چرا از رنج گرسنگی و بی ‏غذا ماندن خانه وی را خبردار نکرده، فاطمه(س) در پاسخ فرمود: یا ابالحسن إنی لاستحیی من الهی ان اکلف نفسک مالا تقدر علیه؛ ای اباالحسن! من از خدای خود شرم می‏ کنم که به تو تکلیفی کنم که قادر به انجام آن نیستی. و نفرمود من از تو که همسرم هستی شرم می‏ کنم.

بی‏ توجهی به ظواهر مادی و ارزش‏ های کاذب در ازدواج‏

ازدواج امر مقدسی است، توجه به ارزش ‏های ظاهری در مقدمات ازدواج نظیر مهریه، جهیزیه، برگزاری مراسم و تشریفات ازدواج و… زمینه را برای بروز کدورت‏ ها و مشکلات خانوادگی به‏ وجود می‏آورد. گاهی به واسطه‏‌ی‏ سنگینی مراسم ازدواج، ارزش‏ های حقیقی از بین می‏ روند و در آغازین ساعات زندگی مشترک، مشکلات و اختلافات فراوانی به ‏وجود می ‏آید. فاطمه(س) زمانی به ازدواج با امام علی(ع) پاسخ مثبت داد که علی(ع) هیچ سرمایه ه‏ای نداشت و تنها دارایی او برای ازدواج، یک زره بود که آن هم صرف تهیه‏‌ی وسایل ضروری زندگی مشترکشان شد که عبارت بود از: حصیر، لیوان، گلیم، کوزه، آسیاب دستی، مشک، پوست گوسند، پرده و…. بنابراین رسم جهیزیه و این‏که زن موظف باشد هنگام رفتن به خانه‌‏ی شوهر، تمام وسایل زندگی را با خود ببرد هیچ ریشه‏‌ی اسلامی و شرعی ندارد، بلکه تنها یک سنت است. جهیزیه‏‌ی فاطمه(س) بسیار ساده و اندک بود. هنگامی که جهیزیه‌‏ی فاطمه(س) را نزد پیامبر آوردند، پیامبر گریست و دست به دعا برداشت و فرمود: خدایا مبارک کن این جهیزیه را که اغلب آن از گل است. مراسم ازدواج فاطمه(س) همراه دعا و اطعام فقرا و صدقه و نیز تهلیل و تکبیر به ‏جای غنا و ساز و آواز بود. علی(ع) می‏ فرماید: رسول خدا(ص) وقتی‏ دخترش را به ازدواج من درآورد، نزد من آمد و فرمود: با نام خدا برخیز و این ذکر را بخوان: علی برکه الله، ماشاءالله ولاقوه إلا بالله، توکلتُ علی الله… سپس مرا در کنار فاطمه نشاند و فرمود:: خداوندا اینان محبوب‏ترین مردم در نزد من‏باشند آنان را دوست بدار و خیر و برکت به فرزندان آن‏ها عطا کن و آنان را از هر آسیبی حفظ کن. من آن‏ ها و فرزندانشان را از شرّ شیطان فریب کار به تو می‏ سپارم.

همسرداری حضرت زهرا(س)

پیامبر اکرم(ص) فرموده اند: جهاد المرأه حسنُ التعبعّل؛ جهاد زن همسرداری نیکوی اوست. پیامبر(ص) این سخن را در جواب زنانی دادند که از ایشان سؤال کردند: چرا همه‌‏ی فضیلت ‏ها مخصوص مردان است و باب جهاد و شهادت به روی ما بسته شده است، ما چگونه می‏توانیم از ثواب این فضیلت عظیم بهره مند شویم؟. علت این‏که همسر داری نیکو برای زنان، مساوی و هم ‏تراز با جهاد و از جان گذشتگی مرد دانسته شده است، عظمت و حساسیت موقعیت و نقش زن در خانواده و در برابر همسر است. کلید آرامش، انضباط، استحکام و صمیمیت خانواده به ‏دست زنان است و به‏دنبال آن موفقیت و آسودگی خاطر مرد نیز، به نوع رفتار و برخورد زن درون خانه بستگی دارد.

۱)   عشق و محبت توأم با احترام به همسر؛ از اهداف مهم در ازدواج، آرامش و رابطه‏‌ی محبت‏ آمیز میان زوجین است، برقراری روابط عاطفی، نقش مهمی در استحکام خانواده و حسن رابطه و سازگاری زن و شوهر دارد. خداوند در آیه‏‌ی ۲۱ سوره‏ی روم، به اصل وجود عشق و احساس محبت متقابل بین زن و شوهر اشاره فرموده: از نشانه‏ های‏ خداوند این است که از نوع خودتان، همسرانی برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید و میانتان دوستی و رحمت نهاد. یکی از عوامل مهم در تحقق عشق و محبت میان هسمران بیان و اظهار آن است. چه ‏بسا کسانی‏که در قلب محبت فراوانی نسبت به همسرشان دارند، ولی توانایی ابراز آن‏را ندارند. در حالی که گفتن جملاتی که حاکی از محبت زوجین نسبت به هم است در رفع بسیاری ازتردیدها و سوء ظن‏ ها کمک می‏ کنند.

۲)   شناخت همسر و آشنایی با ابعاد روحی و شخصیتی او؛ از عوامل انس و الفت در خانواده و استحکام آن، شناخت حالات و روحیات یکدیگر و درک متقابل است. در صورت درک صحیح روش و رفتار همسر، طراف مقابل می ‏تواند در برابر آن واکنش مناسبی نشان دهد و با شناخت موقعیت او راحت‏تر از خطاها و لغزش ‏های احتمالی‏ همسرش گذشت کند، زیرا بسیاری از اختلاف‏ ها ناشی از بدفهمی‏ ها و سوءتفاهم ‏ها است. فاطمه(س) در مدت کوتاه زندگی خود با علی(ع)، حقیقت وجودی و روحیات علی(ع) را می ‏شناخت و زمانی که دیگران از فهم و درک رفتار علی(ع) ناتوان بودند، فاطمه(س) آن‏ها را راهنمایی می‏ کرد و با خصوصیات رفتاری امام آشنا می‏ ساخت.

۳)   پرهیز از تقاضای نامقدور؛ ریاست اقتصادی و مسؤولیت هزینه‏ های خانواده، بر عهده‏‌ی مرد است و او موظف است از نظر اقتصادی همسر و فرزندانش را تأمین کند. و این به ‏دلیل نقش ویژه‏ی زنان در خانواده است. تا بتوانند آسوده خاطر به پرورش کودکان و انجام وظایف همسری بپردازند. بنابراین درخواست لباس، زینت و لوازم منزل و امثال آن خواسته ‏هایی است که معمولاً هر زنی به خود اجازه می‏ دهد تا از همسرش طلب کند، اما حضرت زهرا(س) همسرش را برای این تقاضاها و خواستهر‏ها به زحمت نمی‏ انداخت. فاطمه(س) از رسول خدا(ص) آموخته بود که: هر زنی با شوهر خود مدارا نکند و او را به چیزی بکشاند که قدرت و توان آن‏را ندارد، هیچ کار نیکی از او قبول نخواهد شد و در حالی خدا را ملاقات خواهد کرد که خداوند بر او خشمناک است‏.

۴)   قناعت و ساده زیستی؛ وارستگی و ساده زیستی هم، از نقاط برجسته‌‏ی حیات فاطمی است که در زندگی کوتاه حضرت نمودهای زیبایی داشته است. زهد و ساده زیستی حضرت، همیشه به‏ معنای فقر و جبر روزگار نبود. خدیجه س، مادر بزرگوارشان هم با این‏که زن ثروتمندی بود، در راه خدا همه‏‌ی اموالش را انفاق کرد و خود در کمال سختی، اواخر عمر را در شعب ابی طالب گذراند. زندگی ساده‏‌ی فاطمه نیز حاصل انتخابی عارفانه و عاشقانه بود، گویی ‏فاطمه(س) از همان آغازین لحظات ورود به خانه‌‏ی امیرالمؤمنین، با بخشش لباس عروسی این‏ راه را برگزیده بود

۵)   تقسیم کار در خانه فاطمه زهرا(س): از ویژگی‏‌های خانواده‏ ی متعادل و موفق، تقسیم کار مناسب و منصفانه‏ ی مسؤولیت‏ های موجود در خانه و خانواده است. وقتی اعضای خانواده به‏ طور مشترک در کارها و مسؤولیت‏ های خانه سهیم باشند، کارها با عدالت توزیع می ‏شود. تقسیم کار در صورتی بر پایه‏ی عدالت است که به شئونات و استعدادهای تکوینی زن و مرد توجه شود. در مورد زن، مهم این است که لطافت و ظرافت روحیه‏ ی او، پوشیدگی و دوری نامحرمان و توانایی وی در انجام امور مورد توجه قرار گیرد. در زندگی فاطمه(س) و علی(ع) این تقسیم کار به بهترین شکل صورت گرفته بود. تقسیم کار را پیامبر اکرم(ص) پیشنهاد دادند، تدبیر کارهای منزل بر عهده ی زهرا(س) و اداره‏ی بیرون منزل بر دوش علی(ع) قرار گرفت.

سیره سیاسی‏

از دیدگاه آموزه‏ های اسلامی، انسان نسبت به‏ سرنوشت فردی و اجتماعی خویش مسئول است و نمی ‏تواند در رابطه با حوادث، جریانات و واقعیت ‏های پیرامون خویش بی‏ تفاوت باشد. یکی از مهم‏ترین موضوعاتی که تأثیری عمده برسرنوشت بشریت دارد؛ رهبری و مدیریت سیاسی جامعه است که برخورد مسؤولانه تمامی افراد جامعه را در قبال خود طلب می‏ نماید و در این‏ رابطه جنسیت مطرح نیست. و از این زاویه است که فاطمه(س) دختر پیامبرگرامی‏ اسلام(ص) سزاوارترین افراد برای مشارکت سیاسی و حضور در صحنه سیاست می ‏باشد و علی‏رغم اشتغالات اجتماعی متعدد و خستگی‏های ناشی از کار روزانه و رسیدگی به امور خانه و سرپرستی چند کودک خردسال، خود را از سیاست دور نمی‏دارد و همچون سیاست مداری قهرمان در صحنه اجتماع حاضر می ‏شود و در دفاع از حق و عدالت جان مبارک خویش را نثار می‏ نماید. او زندگی سیاسی و آشنائی با الفبای آن‏را از همان دوران خردسالی آغاز کرد و با فعالیت‏ های سیاسی واجتماعی پدر بزرگوار خویش و مشکلات و مصائب بی‏ شمار از نزدیک مانوس بود؛ حتی جبهه جنگ می ‏رفت و در غزوه‏ های متعددی همراه با پیامبر(ص) شرکت می‏کرد. وبعد از ازدواج و زندگی مشترک بازهم در جریان زندگی اجتماعی همگام با علی(ع) به پیش می‏رود. اما پس از وفات پیامبر فصلی جدید از زندگی را آغاز کرد که برای تحکیم پایه ‏های انقلاب نوپای پیامبر اکرم(ص) و حفظ و تداوم حکومت اسلامی، دست به احقاق حق و مبارزه گشود و در جریان سیاسی عظیمی حضوری آشکار یافت. فاطمه(س) خود را زنی مسلمان می‏دانست که باید به وظایف خویش آشنا بوده و تکلیف و وظیفه شرعیش را شخصاً عمل کند. بدین خاطر در روزهای آتش و خون و شکنجه پس از وفات پیامبر(ص) و در روزهائی که سیاست روز آتش زدن به در خانه و بیعت خواهی از روی زور و اعمال قدرت بود، قد علم کرد تا تکلیف دینی و سیاسی خود را نیکو به انجام رساند.

دفاع از حریم رسالت‏

در اوایل بعثت، حفظ جان پیامبر(ص) و دفاع و حمایت از آن حضرت از مهم‏ترین وظایف کسانی بود که علی‏رغم مشکلات و تنگناهای موجود در جامعه نوپای اسلام، به حقّانیت پیامبر(ص) و آیین او ایمان آورده بودند. تعداد انگشت شماری نیز با استفاده از موقعیت اجتماعی، سیاسی و دیگر توانایی‏ های خود، بیش‏تر به این امر می‏ پرداختند که ازجمله آن‏ها حضرت زهرا(س) بود. رسول خدا(ص) از هنگامی که به رسالت مبعوث شدند، تا زمانی که به مدینه هجرت کردند در مکه مورد آزار و اذیت فراوان قرار گرفتند. بزرگان قریش و حتی عموهای‏ پیامبر اکرم(ص) علاوه بر تشویق و تحریک مردم و کودکان جهت آزار و اذیت به پیامبر(ص)، خود نیز به‏ طور مستقیم از هیچ تلاشی در این زمینه دریغ نداشتند. آن بانوی بزرگوار در مواردی علاوه بر اطلاع و پیش‏گیری از اقدام آنان، خود مستقیماً به صحنه می‏رفت و به حمایت و دفاع از پیامبر عزیز می‏ پرداخت. زهرای مرضیّه(س) در اثبات حق و مقابله با انحراف در رهبری امت اسلامی از هیچ کوششی فروگذار نکرد و این امر را تکلیف خود می‏دانست. گاهی شب ‏ها همراه علی(ع) به در خانه مهاجرین و انصار می‏رفت و حمایت از ولایت و وصیّت رسول خدا(ص) را در یادها زنده می‏کرد و آنان را به دفاع از حق همسرش در مسأله خلافت و حق خودش فراخواند؛ اگرچه چیزی جز کلام سرد و بی‏ مهری نمی‏شنید! فاطمه(س) عنایت ویژه‏ای به مسأله دفاع از امامت و ولایت امام علی(ع) داشت و به‏ عنوان یک وظیفه اجتماعی در قالب‏ های مختلف روی آن اهتمام و جدیّت می ‏ورزید.

اعتراض به سکوت مردم‏

دخت گرامی رسول خدا(ص) می‏دید که با خروج رهبری از محور خود چه‏بسا ممکن است امور مهم دیگر نیز دچار این آفت شود و هرگونه ساکت ماندن نوعی مهر تأیید برکارهای ناروا باشد و چه‏بسا حتی برای همیشه کاری‏قانونی جلوه داده شود و نشانی بر حقانیت مدّعیان خلافت تلقی گردد. بدین جهت آن حضرت در مواردی‏مخالفت خود را با اعتراض و انتقاد و شکوه به اثبات رساند. وفرمودند: «یا معشر النّقیبه و اعضاد الملّه و حصنه الاسلام! ما هذه الغمیزهُ فی حقّی و السّنه عن ظلامتی؟ ای انجمن بزرگان!ای بازوان ملّت! ای حافظان اسلام! این غفلت و سستی در مورد حق من چیست؟ و چرا در برابر دادخواهی من سهل انگاری می‏کنید؟

افشای فتنه‏ ها

زهرای مرضیه(س) حکومت علی(ع) را همان حکومت پیامبر(ص) و استمرار نبوت و رسالت می ‏دانست. خانه امیرالمؤمنین(ع) را مهبط وحی و شخصیت آن حضرت را شخصیتی دانا به امور دنیا و آخرت معرفی می ‏نمود و کنار زدن آن بزرگوار را خسارتی بزرگ و روشن می ‏شمرد. از اقدام‏ های روشنگرانه آن حضرت(س) افشای ماهیت سیاست ستیز با علی(ع) بود اومعتقد بود کسانی‏که علی(ع) را از صحنه بیرون کرده‏ اند، از شدّت عمل او در برابر مخالفان دین و قاطعیتش در مقابل دشمنان اسلام و افزون‏ طلبان بیم دارند؛ آنان می‏دانند علی(ع) در اجرای عدالت ذره‌‏ای کوتاهی نخواهد کرد و در راه تحقق احکام الهی از مرگ نمی‏ هراسد، از این‏رو او را کنار زدند تا به آسانی به اهداف شخصی و خواسته‏ های نفسانی اشان دست یابند، شاید آن روزها بسیاری از اصحاب و تابعین و کسانی‏ که تازه مسلمان شده بودند نمی‏توانستند باور کنند دست‏ هایی که علی(ع) را کنار زده ‏اند از سر هواپرستی چنین ظلمی را مرتکب شده باشند، چون آن‏ها نیز ظاهراً سال‏ها در رکاب نبی اکرم(ص) شمشیر زده و به اسلام گرویده بودند، به علاوه برخی از آن‏ها جزء دانشمندان جامعه به‏ حساب می‏ آمده‏ اند، لذا کسی جرأت نمی‏کرد به آنان گمان بد برده و آن‏ها را به بی‏دینی و خیانت متهم نماید. بنابراین مردم دو گروه بودند: یک گروه از ریشه دشمنی و مخالفت با علی(ع) خبر نداشتند و گروه دیگر شجاعت و شهامت بیان حقایق را نداشتند، ولی حضرت زهرا(س) با کمال شجاعت ماهیت کینه توزانه آنان را افشا کرد و ریشه ‏های فاسد دشمنی‏ با مولای متقیان علی(ع) را برملا ساخت.

دشمن‏شناسی‏

شناخت دشمن و آگاهی از معیارهای دشمنی، اندیشه ه‏ای روشن در فراز و فرودهای زندگی فردی و اجتماعی به انسان می‏ بخشد. صدیقه کبری(ص) با سخن آسمانی خود نخستین معیار دشمن‏شناسی را دشمنی و مخالفت با اهل بیت رسول خدا(ص) معرفی می‏ کند و با صراحت بسیار می‏ فرماید: «هر کس با ما دشمنی کند، با خدا ستیز نموده است و آن کسی‏ که با ما مخالفت کند، با پروردگار رو در رو شده است و مخالف ما عذاب دردناک و مجازات شدید الهی در دنیا و آخرت بر او واجب می‏ گردد. هرگاه در آیینه سخن و سیره آن حضرت بنگریم به‏ خوبی در می‏ یابیم که ستایش دوستان و نکوهش دشمنان خط پایانی نخواهد داشت. زهرای عزیز با ارائه تدبیری خردمندانه، عرصه ستم ستیزی و میدان مبارزه با دشمن را فراتر از زمان و مکان گسترش داده بود تا نمای افراد از ارزش دوستی ‏های الهی‏ و زشتی دشمنی ‏های شیطانی تا روز رستاخیز آگاهی یابند؛ از این‏ رو در وصیتش به امیر مؤمنان(ع) فرمود: «اوصیک ان لایشهد احدٌ جنازتی من هؤلاء الذّین ظلمونی و اخذوا حقّی فانّهم عدوّی و عدوّ رسول اللّه و لا تترک ان یصلّی علیّ احد منهم و لا من اتباعهم و ادفنّی فی اللّیل اذا هدئت العیون و نامت الابصار؛ تو را وصیت می کنم هیچ یک از آنان که به من ظلم کردند و حق مرا غصب نمودند، نباید در تشییع جنازه من شرکت کنند، زیرا آن‏ها دشمن من و دشمن رسول خدا(ص) هستند و اجازه مده فردی از آن‏ها و پیروانشان بر من نماز بخوانند و مرا شب دفن کن، آن هنگام که چشم ‏ها آرام گرفته و دیده ‏ها به خواب فرو رفته باشند. این وصیت ضربه سهمگینی بر پیکر دشمنان ولایت وارد ساخت؛ ضربه ‏ای که تا قیام قیامت استمرار خواهد داشت و سندی زنده و ماندگار بر محکومیت حکومت و غیر عادلانه بودن آن از منظر زهرای مرضیه(س) به شمار می‏ آید.

فاطمه زهرا(س) از نگاه رهبر معظم انقلاب‏

اگر شخصیت فاطمه زهرا(س) برای ذهن های ساده و چشم های نزدیک بین ما آشکار می‏ شد ما هم تصدیق می‏ کردیم که فاطمه زهرا(س) سرور همه زنان عالم است. بانویی که در سنین کم و در عمر کوتاه به مقامات معنوی و علمی و معرفتی و به مرتبه ‏ای برسد که برابر مرتبه انبیا و اولیاست.فاطمه زهرا فجر درخشانی است که از گریبان او خورشید امامت و ولایت و نبوت درخشیده است. آسمان بلند و رفیعی است که در آغوش آن ستاره‏ های‏ فروزان ولایت قرار گرفته است. همه ائمه(ع) برای مادر بزرگوار خود تکریم و تجلیل قائل بودند که برای‏ کمتر کسی این همه احترام و تجلیل را از آن بزرگواران می ‏شود دید. زنان مسلمان در زندگی شخصی، اجتماعی و خانوادگی خود باید زهرا(س) را از جهت خردمندی، فرزانگی و عقل و معرفت، الگو و سرمشق خود قرار دهند و از بُعد عبادت، مجاهدت، حضور در صحنه، تصمیم ‏گیری های عظیم اجتماعی، خانه داری، همسرداری و تربیت فرزندان صالح از زهرای اطهر(س) پیروی کنند. اسلام فاطمه(س) را، آن عنصر برجسته و ممتاز ملکوتی ‏را، به‏ عنوان نمونه و اسوه زنان معرفی می‏ کند. آن زندگی ظاهری او، جهاد او، مبارزه او، دانش او، سخنوری‏ او، فداکاری او، شوهرداری او، مادری او، همسری او، مهاجرت او و حضور او در همه میدان های سیاسی و نظامی و انقلابی و برجستگی همه‏ جانبه او که مردهای بزرگ را در مقابل او به خضوع وادار می‏ کرد. اصولاً درک نادرست از شخصیت زن، که میراث نامبارک فرهنگ‏ های غیر اسلامی دخیل در اندیشه مسلمانان است، باعث شده است که آن حضرت تنها از زاویه دختری برای پیامبر(ص) و مادری برای ائمه(ع) مطرح شود و آن شایستگی ‏ها و گزینش الهی که در شکل‏ گیری زندگی و شخصیت آن حضرت نقش برجسته داشته و زندگی و صفات فاطمه زهرا(س) را به‏عنوان اسوه‏ای برای همه زنان و همه انسان ‏ها، به ‏ویژه زنان، مطرح می ‏سازد، مجهول بماند.

امام راحل: فاطمه زهرا معجزه تاریخ و افتخار عالم وجوداست‏

آنگاه که خداوند خواست انسان را بوجود آورد خطاب به ملائکه فرمود: «انّی جاعلٌ فی الارض خلیفهٌ قالوا اتجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدّماء…؛ و هنگامی که گفت پروردگار تو به فرشتگان، من در روی زمین جانشین (نماینده ‏ای) قرار خواهم داد. فرشتگان گفتند: آیا کسی در آن قرار می‏ دهی که فساد و خونریزی کند؟!» ولی ‏خداوند با نشان دادن حقیقت انسان و مقام خلیفه اللهی ملائکه را متوجه نمود که این موجود غیر از موجودات قبلی است. این موجود خلیفه خدا، امانت دار الهی و باعث افتخار خداوندی است. یکی از کسانی‏که خداوند بوجود او به ملائکه فخر فروشی کرد و فرمود: انظروا الی امتی فاطمه سیّده امائی قائمه بین یدی‏ ترتعد فرائصها من خیفتی و قد اقبلت بقلبها علی عبادتی…؛ نگاه کنید به کنیزم فاطمه، بانوی کنیزان من که چگونه در مقابل من ایستاده و از خوف من بندهای (بدن) او می‏لرزد و با قلب خود (و تمام توجّه) به عبادت من روی آورده است‏.

 

 حجت الاسلام مسعود مهدوی امام جمعه ورزقان